Παροχή “υπηρεσιών” σε φοιτητές και …. καθηγητές

Το είχα ακούσει αλλά δεν το πίστευα ή μάλλον πίστευα ότι είναι υπερβολή και ότι δεν μπορεί να συμβαίνει. Αλλά όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος.  Αναφέρομαι στα ακόλουθα δύο  δημοσιεύματα, γνώστης των οποίων έγινα σήμερα :

• «Yποκατάστατα» παιδείας οι εταιρείες φοιτητικής υποστήριξης, Ρεπορτάζ: Χρήστος Σύλλας, Καθημερινή, 19-02-2009.
• Πωλούνται πτυχιακές. Τιμή συζητήσιμη! Ρεπορτάζ: Μάνος Χαραλαμπάκης, Τα Νέα, 1/2/2010.

Σε συνέχεια των παραπάνω έκανα μια γρήγορη έρευνα στο internet και βεβαιώθηκα για τη δραστηριότητα αυτών των εταιριών μια από τις οποίες μάλιστα υπόσχεται πέραν από την εκπόνηση πανεπιστημιακών εργασιών και τη συγγραφή ερευνητικών προτάσεων επιπρόσθετα παροχή υποστήριξης σε υποψηφίους διδάκτορες (!) και άκουσον-άκουσον παροχή υπηρεσιών σε καθηγητές ΑΕΙ/ΑΤΕΙ!!! Η εταιρία μάλιστα διευκρινίζει ότι η παροχή υπηρεσιών προς τους τελευταίους περιλαμβάνει: Σχεδιασμός, κατάρτιση και ενημέρωση ιστοσελίδας, Εκτυπωτικές εργασίες – φωτοτυπίες, Διόρθωση εβδομαδιαίων/απαλλακτικών/πτυχιακών/διπλωματικών εργασιών, Προετοιμασία εργασιών προς ανάθεση στους σπουδαστές και βέβαια τα πιο σημαντικά:  α) Την  προετοιμασία – συγγραφή σημειώσεων και παρουσιάσεων μαθημάτων και β) Τη συγγραφή άρθρων- εύρεση βιβλιογραφίας!!!

Στα παραπάνω δημοσιεύματα γίνεται αναφορά για τη λειτουργία πέντε – έξι εταιριών, οι οποίες μάλιστα πολύ εύκολα να βρεθούν καθώς έχουν φροντίσει να διαφημίζονται μέσω των περιηγητών του  internet (π.χ. μέσω της υπηρεσίας GoogleAds για την Google). Ενδεικτικά, πέντε από αυτές εμφανίζονται στο σύνδομο-σελίδα ενός εκ των παραπάνω δημοσιευμάτων!!!

Ο πρόεδρος της Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π., καθηγητής κ. Νίκος Σταυρακάκης, ισχυρίζεται ότι η Ομοσπονδία παρακολουθεί το ζήτημα (Σημ. διευκρινίζει βέβαια … “αν πράγματι αυτό συμβαίνει“) από καιρό (αναφέρεται  βέβαια μόνο στο πρώτο σκέλος της παροχής των υπηρεσιών, αυτό που αφορά δηλαδή μόνο τους φοιτητές, ενώ για τους “καθηγητές” … άλλα λόγια να αγαπιόμαστε), συλλέγει στοιχεία και προτίθεται να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται σε μια ευνομούμενη πολιτεία! Ισχυρισμός που παραπέμπει ” εις ελληνικάς καλένδας” . Άραγε η Ο.Σ.Ε.Π.  – Τ.Ε.Ι. και αυτή παρακολουθεί το ζήτημα ή περιμένει τα μέτρα που προτίθεται να πάρει η  Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π.?

Μια τελειόφοιτη στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθήνας,  παραδέχεται ότι «πράγματι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η γενική υποβάθμιση αξιών που συμβαίνει στην κοινωνία συμβαίνει και στα πανεπιστήμια. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα και πλέον όλα στην κοινωνία εξαγοράζονται, ακόμη και οι αξίες, έτσι συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο. Και μπορεί κανείς να εξαγοράσει μια εργασία». Όμως το φαινόμενο συνδέεται και με άλλα πράγματα, προσθέτει. Όπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο έχει χάσει τον ρόλο του – «πλέον δεν δίνει γνώσεις αλλά πτυχία» ή ότι σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα δεν διευκολύνεται η επικοινωνία των καθηγητών με τους φοιτητές και δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές και  καταλήγει επισημαίνοντας: «Ο φοιτητής πρέπει να σκεφτεί τι θέλει. Θέλει απλώς να πάρει ένα πτυχίο ή εντέλει να μάθει κάτι και να αποκτήσει γνώσεις;».

Τέλος, στο δημοσίευμα της Καθημερινής,  ο κ. Βασίλης Παπάζογλου, καθηγητής στο Ε.Μ.Π., αποσιωπόντας και εκείνος το ζήτημα της παροχής υπηρεσιών προς τους “καθηγητές” αναφέρει ότι «Ο καθηγητής θα πρέπει να παρακολουθεί από κοντά πως αναπτύσσεται η εργασία του φοιτητή καθώς κάτι τέτοιο μειώνει δραματικά το ενδεχόμενο λογοκλοπής. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή χρειάζεται αρκετό χρόνο κάτι που, δυστυχώς, οι περισσότεροι συνάδελφοι καθηγητές δεν έχουν». (Σημ. Δεν αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει η διατύπωση “οι συνάδελφοι καθηγητές δεν έχουν χρόνο”)

Νομίζω τελικά ότι όλοι αλληλοδουλευόμαστε αγρίως. Τα δεδομένα, τα ερωτήματα, οι  δράσεις και συνενοχή όλων είναι αναγνώσιμα πλέον:

• Οι εταιρίες παροχής υπηρεσιών προς τα μέλη της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας υπάρχουν και είναι “ηλίου φαεινότερου” ότι κάνουν χρυσές δουλειές και για να συμβαίνει αυτό σημαίνει ότι έχουν “πελατεία” η οποία μάλιστα αυξάνεται με το χρόνο αν ληφθεί υπόψη ότι οι εταιρίες ζητούν συνεργάτες για να διευρύνουν το δίκτυο τους. Θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια και χρόνο για να το καταλάβει κάποιος?
• Η νομιμότητα ή όχι αυτών των εταιριών μπορεί να ελεγχθεί άμεσα τουλάχιστον ως προς το φορολογικό σκέλος. Αν δεν βρεθούν αποδείξεις παροχής υπηρεσιών τότε οφείλουν να τις κλείσουν αλλά αν βρεθούν αποδείξεις δεν τίθεται άμεσα θέμα κυρώσεων  για τους συνένοχους “καθηγητές” και φοιτητές? Και αν ναι, είναι άραγε έτοιμη η ακαδημαϊκή κοινότητα να προβεί σε παραδειγματικές κυρώσεις, όπως ανάκληση τίτλων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών, άμεση καθαίρεση αυτών που αμαυρώνουν τον τίτλο του ακαδημαϊκού διδασκάλου? Πολύ φοβάμαι πως ούτε που θέλει να το σκέφτεται αυτό το ενδεχόμενο, μιας και η ατιμωρησία είναι σύνηθες φαινόμενο στην ελληνική κοινωνία. Αναφέρω την πρόσφατη καταδίκη αναπλ. καθηγητή στο Παν. Μακεδονίας ο οποίος χρηματίσθηκε για να  διευκολύνει δύο φοιτήτριες να περάσουν το μάθημα των Μαθηματικών το 2003, εξακολουθεί και συγκαταλέγεται στα μέλη ΔΕΠ του ανωτέρω Πανεπιστημίου (βλ. εδώ και εδώ).
• Η εποπτεία πτυχιακών και μεταπτυχιακών εργασιών εντάσσεται στα πλαίσια των ακαδημαϊκών υποχρεώσεων των μελών ΔΕΠ και ΕΠ και οφείλουν όλοι να  συνεργάζονται ουσιαστικά και τακτικά με τους φοιτητές που εκπονούν τις εργασίες τους υπό την καθοδήγηση τους.  Είναι απαράδεκτο να προβάλλεται ως δικαιολογία η έλλειψη χρόνου και ακόμη περισσότερο δεν γίνεται αντιληπτό πως άλλα μέλη ΔΕΠ και ΕΠ “διαθέτουν” χρόνο επιδεικνύοντας παράλληλα μεγαλύτερο ζήλο στις διδακτικές τους υποχρεώσεις αλλά και εντονότερη ερευνητική δραστηριότητα. Μήπως γι΄αυτούς υπάρχει διαστολή του χρόνου?
• Οι φοιτητές των ελληνικών ΑΕΙ αφενός αναγνωρίζουν  ότι τα πάντα εξαγοράζονται σήμερα στην κοινωνία και αφετέρου η πλειονότητα αποδέχεται την “πραγματικότητα”.  Σκοπός του έλληνα φοιτητή είναι να πάρει το “χαρτί” έναντι αμοιβής ή με την ελάχιστη πρόσπαθεια (βλ. τα συνεχώς αυξανόμενα φαινόμενα της αντιγραφής στις εξετάσεις και της λογοκλοπής στην εκπόνηση εργασιών) αδιαφορώντας για την αξία του, τη γνώση, την αξιοκρατία, τα ζητήματα ηθικής. Οι “καθηγητές” του απολαμβάνοντας μια “πραγματικότητα” που συμμετείχαν στη διαμόρφωση της, συνδράμουν τα μάλα στη διαιώνιση της, διδάσκοντας τη μάλιστα με έργα! Τέλος, το ελληνικό κράτος, ανίσχυρο και άβουλο απλά παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, επιτρέποντας την εκόλαψη παθογενών νεοσσών της  αυριανής κοινωνίας! Να μας χαιρόμαστε …..